Desalniettemin hebben we de 160 km in een uurtje kunnen overbruggen en stonden we al snel met onze brakke hoofdjes en een beetje draaiende en vooral drukkende maag (had ik dan) in het centrum van Daejeon. Voor de statistieken, Daejeon heeft ongeveer 1,5 miljoen inwoners en dat levert een 5de plaats op in de ranking van de grootste steden in Zuid-Korea (misschien dat de stad een plaatsje gaat steigen, nu wij hier zijn:).
De eerste beste taxi genomen naar Kaist (uit te spreken als Kaiste ofzoiets, anders grote kans dat ze je ergens anders heen brengen) en daar waren we dan: “The place to be”. Een compleet verlate, sombere en in een niet echt feestelijke stemming verkerende campus... Maar daar kwam zondags en dus na de “New Year” viering in Zuid-Korea wel verandering in. Al gauw stroomde de campus vol met horde Koreanen, helaas nog net niet in polonaise, want anders had ik carnaval tóch niet gemist dit jaar;) maar er was iig weer leven in de brouwerij! De winkeltjes gingen weer open, de kamers in de dormitories werden gecleant (door de mama- Koreanen, waarvan ik de eerste aansprak met “are you also studying at KAIST?”.. oei!:) en alle overige voorbereidingen werden getroffen om de dag erna (s’maandags) het nieuwe semester goed van start te kunnen gaan.
Ik zal me nu weer iets meer focussen op de wat grotere lijnen. Ik heb kennis gemaakt met mijn roommates (vrij logisch opzich), me aangemeld voor wat vakjes (waaronder Koreaans) en heb mijn plekje gekregen in het lab. Wat is een lab? Als foreign-student wordt je hier ingedeeld in een zogenaamd “lab” op je eigen faculteit, en nee dat is hier geen ruimte waar we in een witte jas, met een veiligheidsbril, proefjes doen;). Het is een soort werkruimte waar 7 -8 master en phd studenten werken aan hun studie/proefschrift m.b.t. een specifiek onderzoeksgebied. Een professor is verantwoordelijk voor het lab en mijn lab is gespecialiseerd in weet ik nog niet echt. Ik weet wel dat ze mijn computer na 1 dag weer hebben afgenomen omdat er simulaties op gedraaid moesten worden. Maar goed het draait meer om de intergratie en dat lukt aardig! De mensen spreken “redelijk” Engels en ze kunnen je met allerlei zaken helpen. Bijvoorbeeld het ontcijferen van websites.
Verder hebben we inmiddels alweer een aantal goede multi-culturele feestjes achter de rug:) en is er al veel rijst op de tafel voorbij gekomen. We hebben geen eigen keuken, en moeten dus alles buiten de deur halen, maar gelukkig hebben ze hier genoeg mensa’s en andere restaurants (ja we hebben ook een Burger King, met alarm als ie gesloten is… hebben we gecheckt;). En ook al is het in principe drie keer per dag rijst, de ‘side-dishes’ zijn best prima, als ze maar niet zo pittig zijn, hehe!
bevolking. We gingen op zoek naar een 2de hands fietsje (hard nodig hier!! Voornamelijk omdat de gezelligheid op zo’n 30 minuten lopen, buiten de campus ligt.. dus een fiets is een must!) en waar moet je dan heen? Jaja, je zou denken een bike-shop, maar je kunt ook gewoon naar de apotheek ernaast, als de fietsenzaak gesloten is! Je probeert met handen en voeten uit te leggen wat je bedoelt en een klant in de winkel vraagt je om 10 minuutjes te wachten en komt je vervolgens een gratis fiets overhandigen (ik heb hiervoor nieteens hoeven te bluffen dat ik Hiddink ken:). We hebben nog geprobeerd geld te bieden (uiteindelijk chocolade gebracht), maar ze zei alleen: ,,just remember the kindness of Korea and a Happy New Year”. Ja, daar word je toch gewoon stil van… en wat een mooie afsluiter! Er zal snel weer een nieuw verhaaltje volgen…
